เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเพื่อบอกเวลา ว่าต้องตื่น!!! แต่ในใจกลับอยากหลับใหล อยากคิดเพียงว่ามันคือวันหยุด แต่แล้ว!!! ก็ต้องสะดุ้งตื่น เพราะเจ้าเสียงนาฬิกาปลุก ทีมันยังคงทำหน้าที่ต่อไป จนกว่าตัวฉันจะลุกขึ้นจากที่นอน เพียงเท่านี้ หน้าที่ของเจ้านาฬิกาก็ปลุกสำเร็จ จากนั้นก็เป็นช่วงส่งต่อ เพื่อเข้าสู่หน้าที่การทำงานของฉันในเช้าวันจันทร์แล้วละ...
 
ฉันไม่รอช้า จัดการแต่งองค์ทรงเครื่อง เสื้อผ้า หน้าผม อย่างไม่เร่งรีบ อาจเพราะความคุ้นเคยและทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ในขอบเขตเวลาที่เป็นประจำอยู่แล้ว 
 
เช้าวันจันทร์ เช้าแรกของการทำงานที่ไม่ค่อยสดใส เหมือนวันก่อนๆ ที่กลายเป็นโรคเรื้อรังแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของฉันไปเสียแล้ว ในแต่ละวันสภาพร่างกายและจิตใจไม่แตกต่างกันซักเท่าไหร่
 
ฉันนั่งคิืด นั่งนึกถึงสาเหตุของอาการเหล่านี้ การค้นหาคำตอบครั้งนี้เป็นไปอ่ย่างรวดเร็ว นั่นเพราะการทำงานของฉันที่มันไม่ได้เป็นไปอย่างราบรื่นเหมือนใจหวัง หากเทียบกับหลายปีก่อนฉันสนุก ฉันมีความสุข ฉันร่างเริง ฉันหัวเราะ ฉันท้าท้าย แม้บางทีจะเหนื่อยกับการได้ทำงานที่ตัวเองรัก แต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้ลงมือทำ 
 
ันลองนั่งคิด นั่งนึก นั่งคำนวนและไตร่ตรอง เรื่องนี้จะโทษใครได้ นอกจากเธอเองที่เป็นคนเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง คำตอบเดียวของเหตุผลนี้ ก็คงต้องทำใจ รับสภาพ  มองว่านี่คือโลกใบใหม่ ที่ต้องเริ่มต้น นับหนึ่ง กับสิ่งใหม่ๆ โดยปราศจากความคิดต่อต้านและดื้อรั้น ...
 
มันก็เหมือนนาฬิกาปลุก ที่มันยังทำหน้าที่ของมันไปทุกวันจนกว่าจะหมดแรง แม้ฉันจะขี้เซาขนาดไหน มันก็ยังคงต้องทำหน้าที่ของมันจนกว่าฉันจะตื่น!!!
 
****ความครุ่นคิดในเช้าวันจันทร์ของฉัน*** มันช่างไม่สวยหรูเลย
 

edit @ 20 May 2013 17:31:02 by joonjika

edit @ 20 May 2013 17:31:37 by joonjika

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ

#2 By joonjika on 2013-05-21 09:38

แม้แต่สิ่งที่ดีที่สุดก็จืดชืดได้
ถ้ามันเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ลองหาแรงบันดาลใจอะไรใหม่ๆดูนะ

#1 By ลอยลมเล่น on 2013-05-20 17:47