การเดินทางเริ่มต้นอีกครั้ง เมื่ออยากออกไปถ่ายรูป เดินชิลล์ ชมศิลปะ เรียนรู้ประวัติศาสตร์
และมิวเซียมสยามก็เป็นตัวเลือกที่ดี่ที่สุดสำหรับครั้งนี้ อาจเพราะได้บัตรฟรี จึงต้องรีบใช้ก่อนที่บัตรจะหมดอายุ ไปซะก่อน
 
สำหรับการเดินทางครั้งนี้ ฉันก็คงเลือกเดินทางตามสเต็ปและสไตล์เดิม รถบริการขนส่งอีกเช่นเคย อาจเพราะอยากกินลมชมวิวอากาศเมืองหลวง ถึงแม้ว่าอากาศในเมืองจะไม่ค่อยบริสุทธิ์ และรื่นร่มย์ซักเท่าไหร่ พูดง่ายๆ ปลอบใจตัวเอง เพราะมันราคาถูกและเดินทางสะดวกนั่นเอง 
 
หลังจากที่กินลมชมวิวกับบรรยากาศระหว่างทางเวลาก็ล่วงเลยเกือบ 2 ชั่วโมงกว่าจะถึงที่หมาย ก็เพราะรถในกรุงเทพมันมากขึ้นทุกวันๆ ประโยคยอดฮิตเลย ที่ใครๆ ก็มักพูดว่า ก็เพราะนโยบายรถคันแรกไง ถึงมีรถเต็มถนนแบบนี้ ไปทางไหนรถก็ติด แต่ว่าไปแล้ว หากจะพูดแบบนี้มันก็ไม่ยุติธรรมสำหรับคนที่อยากเป็นเจ้าของรถซักเท่าไหร่ สรุปว่าเป็นความพึงพอใจของแต่ละบุคคลไปแล้วกัน ไม่ว่าใครหรือตัวฉันเองก็อยากมีสินทรัพย์เป็นของตัวเองไม่ต่างกัน เฮ้อ ดีนะ ที่ยังไม่ได้เข้าร่วมนโยบายนี้กับเขา (งบประมาณไม่พอ)
 
ไม่นาน เราก็มาถึงจุดหมายของวันนี้ กับมิวเซียมสยาม ฉันไม่รีรอที่จะหยิบกล้องมากดชัตเตอร์กับสถาปัตยกรรมที่เป็นแลนด์มาร์คของอาคาร ดูผิวเผินสถาปัตยกรรมนี้ก็ไม่ได้มีความสวยงามอะไรมากมาย ลักษณะมันคล้ายเหล็กใหญ่ๆ มาวางกระจัดกระจาย แต่เพราะมันมีรูปทรงที่แปลกใหม่ จึงสร้างความสะดุดตาแก่นักท่องเที่ยวได้ แต่สำหรับฉันเมื่อได้เข้าไปดูใกล้ๆ และสัมผัส มันให้ความรู้สึกว่า มันเป็นสถาปัตยกรรมที่ผ่านขั้นตอนกระบวนการคิดจากมันสมองของสถาปนิกมาอย่างละเอียดแล้ว และมันก็มีเสน่ห์จริงๆ สมฐานะแล้วละที่ตั้งตระหง่านโดดเด่นหน้าทางเข้าอาคาร
 
จากนั้น ก็ได้เวลาเดินชิลล์ ชมงานในพิพิธภัณฑ์ ซึ่งวัตถุประสงค์ของที่นี่ก็จะเน้นที่การเรียนรู้ด้านประวัติศาสตร์ชาติไทย ตั้งแต่อดีตกาลจวบจนปัจจุบัน ความรู้ ความเป็นมาของการดำเนินชีวิต ซึ่งเชื่อว่าบทเรียนเหล่านี้หลายคนก็คงได้ผ่านและเรียนกันมาบ้างแล้วเมื่อสมัยเด็กๆ แต่ก็ยังมีหลายคนและรวมทั้งตัวฉันเองที่หลงลืมไปบ้าง และมาเที่ยวครั้งนี้ก็เหมือนเป็นการทบทวนบทเรียนที่เราเคยลืมหรือเราไม่เคยรู้มาก่อนก็ได้ สำหรับพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ฯ สร้างการเรียนรู้ได้น่าสนใจมากเลยทีเดียว โดยการนำเสนอผ่านสื่อมัลติมีเดีย ที่มีความทันสมัยเพื่อให้เข้ากับยุคสมัยปัจจุบันที่เทคโนโลยีเข้ามาเกี่ยวข้องในชีวิตประจำวันของคนเป็นส่วนใหญ่ จนแทบแยกออกจากกันไม่ได้เลย
 
เมื่อฉันเดิน และซึบซับไปกับสื่อที่น่าสนใจและการเล่าเรื่องที่มีความแปลกใหม่อย่างเต็มอิ่มไปแล้วนั้น ไม่นานความหิวก็เข้ามาทักทาย เสียงท้องร้องก็เรียกเป็นระยะๆ บอกให้รู้ว่าฉันต้องกินๆ และหากาแฟเย็นๆ พร้อมกับเค้กอร่อยๆ ซึ่งด้านข้างอาคารก็มีร้าน มิวเซียม คิทเช่น ร้านกาแฟ ที่ไม่เล็ก ไม่ใหญ่มาก รู้แต่ว่าเป็นร้านที่มีการดีไซน์ที่เรียบ หรู และสวยงาม ซึ่งเหมาะกับการนั่งพักผ่อน จิบกาแฟ คุยกับเพื่อนเพลินๆ ได้ดีจริงๆ นอกจากจะมีกาแฟและเค้กหวานหอม ละมุนลิ้นแล้วนั้น ที่นี่ยังมีอาหารและเครื่องดื่มบริการด้วยเช่นกัน แต่ขอบอก ราคาอาจจะไม่น่ารักซักเท่าไหร่ ถ้าจะสั่งก็อาจต้องไตร่ตรองกันหน่อยละงานนี้
 
และแล้วก็ใกล้เวลาบอกลาวันหยุดของฉัน แม้จะเป็นการเที่ยวภายในหนึ่งวัน แต่มันก็เป็นช่วงเวลาที่ยาวนาน ที่ทำให้วันหยุดที่แสนน่าเบื่อกลับมีชีวิตชีวา เติมเต็มความสุขในช่วงเวลาสั้นๆ ได้อย่างไม่น่าเชื่อเลย บ้าย บ้าย มิวเซียม สยาม 

edit @ 10 Sep 2013 10:57:33 by joonjika

Comment

Comment:

Tweet