ณ ห้องสี่เหลี่ยม มีผู้คนนั่งทำงานกันอย่างจริงจังบ้างไม่จริงจังบ้าง ภายใต้อากาศที่ควบคุมด้วยแอร์คอนดิชั่นเนอร์ ด้วยอุณหภูมิที่ร้อนมากเลยทีเดียว แต่ละคนต่างจดจ้อง เคร่งขรึมอยู่หน้าจอสี่เหลี่ยมที่เรียกว่า คอมพิวเตอร์ ปราศจากเสียงการพูดจา ซึ่งได้ยินแต่เสียงแอร์ ที่กำลังทำงานอย่างเต็มกำลัง 
 
ห้องทำงานที่เงียบสงัดห้องนี้ ถึงจะมีผู้คนอยู่กันจำนวนมาก แต่ทว่า ไม่มีเสียงพูดคุย ก็เพราะต่างคน ต่างคุยกันในโลกโซเชี่ยลที่มีบริการอยู่หน้าจอสี่เหลี่ยม ทีถูกปล่อยผ่านด้วยกระแสอินเตอร์เน็ตชนิดที่รวดเร็วพอดู 
และเมื่อคนที่ออกแนวไอเปอร์ หรือหยุดนิ่งไม่ได้ ต้องพูด ต้องคุย ต้องเจรจา เหตุผลเหล่านี้ ต้องหยุดไว้ทุกการกระทำ จำเป็นที่จะต้องมาอาศัยเทคโนโยลีเหล่าพูดคุยกันแทน
 
วันแต่ละวันกลับกลายเป็นช่วงเวลาที่แสนน่าเบื่อและเงียบสงัดอย่างไม่ต้องหาเหตุผล เพราะทุกคนไม่พูดคุยกัน แต่หาวิธีระบายด้วยการสื่อสารที่อยู่ในความคิด และแป้นพิมพ์ ที่เป็นการรองรับอารมณ์ ความรู้สึก ของเวลาช่วงนี้ได้ดีที่สุด
 
ไม่ใช่แค่เพียงห้องสี่เหลี่ยนห้องเล็กๆ ที่่กำลังกล่าวถึง ห้องขนาดใหญ่ที่เรียกว่าโลกหรือสังคมในปัจจุบันก็ได้รับอารยธรรมนี้เช่นกัน มันคงไม่แปลกหรอก ที่คนเมืองสมัยนี้ จะไม่ค่อยพูดจากัน เพราะทุกคนต่างก็มีโลกของตัวเอง ที่เรียกว่า โซเชี่ยล นั้นเอง

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณนะคะ

#2 By joonjika on 2013-09-13 10:48

อ่านอยู่ๆแล้วไม่แน่ใจว่าจะรู้สึกดี หรือว่าเศร้าดี เพราะโลกโซเซียลหรือแม้ว่าอะไรๆที่เกี่ยวกับอินเตอรเน็ตเองก็ทำให้การสื่อสารมันง่ายมาก เคยเล่นไซต์โซเซียลแต่ตอนนี้ปิดไปหมดเลย ออกไปสูดอากาศข้างนอกแล้วก็ใช้ชีวิตแบบอยู่กับอินเตอร์เน็ตให้น้อยที่สุด big smile เอ็นทรี่ช่วยตอกย้ำในความคิดที่เคยคิดไว้เกี่ยวกับการใช้งานของโลกโซเซียล ชอบคะ Hot! Hot! Hot!

#1 By VANETTO' on 2013-09-12 22:51